Διαφήμιση

ΣΠΙΤΙ - ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΠΡΩΤΟΣ

Ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη!

article-1022562-00681AE000000258-734_468x300

αν σας άρεσε το άρθρο μοιραστείτε με τους φίλους σας:

Όταν μια ευχάριστη είδηση, προκαλεί εγκατάλειψη…

Στο άκουσμα μιας απρογραμμάτιστης εγκυμοσύνης, δεν είναι λίγες οι γυναίκες που βρίσκονται καθημερινά απέναντι στην θλιβερή διαπίστωση του πόσο ανεπιθύμητη πραγματικά είναι.. Γυναίκες που προσπαθούν να εξοικειωθούν με την ιδέα του ερχομού ενός παιδιού και άνδρες που εκπλήσσονται τόσο που απορείς που το μοιράζεσαι. Μια πληροφορία που πέφτει σαν κεραυνός εν αιθρία, και επιφέρει πανικό που οδηγεί ενήλικους ανθρώπους στην απόγνωση και φυσικά στις λάθος αποφάσεις.

Τα ερωτήματα που γεννιούνται στο σημείο αυτό, είναι πολλά και κάθε φορά μας αφορούν, όλα!

-Πόσο έτοιμοι είμαστε και οι δύο για ένα τέτοιο βήμα;

-Τι γίνεται στην περίπτωση που ο ένας εκ των δύο είναι ανένδοτος να μπει σε γονεικό ρόλο;

-Πρέπει η επιλογή της απόκτησης παιδιού να είναι επιλογή μόνο του ενός;

-Τι ρόλο παίζει η κοινωνία, η οικογένεια και η θρησκεία στην λήψη της καλύτερης για μας απόφασης;

-Πόσο κλονίζει τη σχέση του ζευγαριού μια τέτοια διαφωνία;

-Πως μεγαλώνει ένα παιδί χωρίς πατέρα;

-Τι θα πρέπει να γνωρίζει το παιδί και τι όχι;

-Πρέπει να υπάρξει νομική αντιδικία για το συμφέρον του παιδιού;

Και πολλά άλλα…

Η πραγματικότητα λέει, πως δύο ενήλικες στη δύνη του οποιουδήποτε συναισθήματος, είναι το ίδιο συνυπεύθυνοι για την ύπαρξη εγκυμοσύνης, όπως και το ίδιο τραγικά ηττοπαθείς στην πεποίθηση της μη ύπαρξης, από τη στιγμή που δεν έχουν φροντίσει για τις κατάλληλες προφυλάξεις.

Ένα «δεν θέλω» και γενικότερα η άρνηση του αποτελέσματος, δεν διαφέρει σε τίποτα από την παιδική συμπεριφορά που αποποιείται κάθε ευθύνη. Με τη μόνη διαφορά, πως ένα παιδί είναι αναμενόμενο να την εμφανίσει, ενώ ένας ενήλικος και μάλιστα υποψήφιος μπαμπάς ή μαμά, είναι τουλάχιστον εγκληματικό.

Ένα περιστασιακό ερωτικό θέλω δεν είναι από μόνο του ικανό να στηρίξει μια τέτοια δημιουργία. Εμείς όμως, με τη στάση μας, την ωριμότητα μας και την ανθρώπινη υπόσταση μας, θα πρέπει να υπερασπιστούμε ακόμη και το «ανεπιθύμητο», ως έργο δικό μας.

Ένα παιδί από μόνο του, δεν έχει τη δύναμη να προκαλέσει τόσο φόβο, εμείς αντίστοιχα, αν επιλέξουμε τη φυγή από μια πραγματικότητα που είναι γέννημα μας, δεν θα μπορέσουμε να σταθούμε με διαφορετικό τρόπο, απέναντι σε τίποτα που να μας αφορά…

εκτυπώστε το άρθρο

Γράψε το δικό σου σχόλιο

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Το my family προτείνει ...